:: My little area ::

ได้เวลากลับมาใช้บริการไดอารี่ส่วนตัวอีกแล้ว

ให้ตายสิน่า ไม่ได้เขียนมานานเท่าไหร่แล้วนะ  ......

 

วันสุดท้ายคือวันที่ 19 ตุลาคม 2007

วันนี้ วันที่ 05 ธันวาคม 2009

 

 

พระเจ้าา  สองปีแล้ว 

กับการเลิกระบายลงไดอารี่  วันนี้มันกลับมาอีกแล้วคับท่าน !

 

 

 

ตอนนี้อยู่มอห้าแล้ว  ดันไปหลงรักผู้หญิงคนนึง .. คนที่แอบกลัวมาตลอดตอนที่อยู่มอสี่  กลัวเพราะเขาหน้าดุ หน้าหยิ่ง แต่ดันสวย  และที่สำคัญเขาเป็น "คุณครู"

     ให้ตาย เกิดมา ไม่เคยคิดจะรักคนที่ทำวิชาชีพนี่เลยให้ตายสิ

 

ตอนอยู่มอสี่ กลัวววมาก เพราะห้องเรียนติดกับห้องพักครูมอห้า  แล้วเผอิญนั่งอยู่ติดประตูด้านหน้า  เขาเดินผ่านอยู่บ่อยๆ 

 

แล้วด้วยเหตุผลที่ว่าอยู่ห้องสายศิลป์อังกฤษ-ฝรั่งเศส  ซึ่งมีจำนวนนักเรียนน้อย และคุณครูประจำชั้น จะเป็นคนเดียวกับครูประจำวิชาฝรั่งเศส

เพราะเป็นวิชาเฉพาะ และมีจำนวนห้องเพียงห้องเดียวเท่านั้นที่จะได้เรียน

ทำให้เรารู้อนาคตเป็นอย่างดีว่า มอสี่ ครูคนนั้นคือใคร มอห้า และ มอหกก็เช่นเดียวกัน

 

 

มอสี่ คุณครูประจำวิชาฝรั่งเศส ใจดีมากก  และคุ้นเคยกันดีอยู่แล้วเพราะเขามาสอนตั้งแต่เราอยู่มอสาม

ซึ่งรุ่นเราเป็นรุ่นแรก ที่เริ่มลองเรียนวิชาภาษาฝรั่งเศสตอนมอสาม เพื่อเรียนรู้เอาไว้ในการตัดสินใจเลือกสาย บางคนก็ว่าดี บางคนก็ว่าไม่จำเป็น

แต่ถึงยังไง  การเลือกสายในครั้งนี้  ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเรียนฝรั่งเศสตอนมอสามแต่อย่างใด  เพราะยังไงก็ตั้งใจเลือกสายนี้อยู่แล้วตั้งแต่มอสอง 

ด้วยเหตุผลที่คิดเอาเองว่า  ก็ฉันชอบเรียนภาษาอังกฤษ และเรียนได้ดีที่สุด แถมยังเกลียดเลข  ถามว่าชอบเรียนวิทย์มั้ย ?  มันก็สนุกดีนะ   แต่ให้ตาย เกลียดเลขชะมัด ! สายไหนกันนะที่หนีเลขพ้นน  และแล้วปัญหานี้ก็ได้เล่าให้พี่สาวฟัง  และสุดท้ายก็ตัดสินใจเลือกสายนี้อย่างมุ่งมั่นตั้งแต่บัดนั้น

 ( ขอขอบคุณพี่สาวอย่างงาม ที่ช่วยตัดสินใจในการเลือกสายตั้งแต่มอสอง)

 

 

 

เอาล่ะ กลับมาเรื่องผู้หญิงคนนั้นกันต่อ  ตอนมอสี่ ขึ้นมาก็รู้อยู่แล้วว่า ครูประจำวิชาใจดีขั้นมาก  เลยใจชื้นในการเข้าสายนี้ และวางใจในการอยู่ห้องฝรั่งเศส

 

แต่ด้วยความทีห้องอยู่ติดห้องพักครูมอห้า ทำให้ได้เห็น  ครูมอห้าเดินผ่านอยู่บ่อยครั้ง  และด้วยอารมณ์เด็กฝรั่งเศส ก็ทำให้อยากรู้ว่า ปีต่อไป เราจะเรียนกับครูอะไร  หน้าตาเป็นยังไง เป็นธรรมดา

 

เพื่อนสนิทที่อยู่ในกลุ่ม  คนที่อยู่ห้องคำนวน เขาดันมีพี่สาวอยู่สายฝรั่งเศส ได้ทีเลยหาโอกาสสอบถามข้อมูล

แล้วรู้มาว่า  ครูสอนฝรั่งเศสมอห้าชื่อ "ดาว"

 

ครูดาวหรอ ..  คนไหนล่ะ ?

และแล้วก็กระจ่างชัด คนนั้นน่ะเอง ผู้หญิงหน้าตาสะสวย  ตาโต จมูกโด่ง กับร่างที่ท้วมเล็กน้อยคนนั้นน่ะหรอ

เขาสวยแฮะ ..  ในโรงเรียนหายากนะเนี่ย คนสวยแบบเนี้ย    5555

 

แต่ทำไมเขาหน้าดุจังแฮะ   เวลาเดินก็ดูย่างกราย  เดินผ่านทีนี่น้ำหอมฟุ้งไปหมด  ตาเขานี่น่ากลัวชะมัด มองทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนจะทะลุปรุโปร่งไปหมด  ถ้าโดนเขามองล่ะก็ ..  แค่คิดก็ขนลุกไปหมดแล้ว

 

 

ด้วยบุคลิกและลักษณะท่าทางหลายๆอย่างทำให้เขาดูน่าเกรงขามอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีรัศมีอะไรบางอย่างแผ่ออกมาจากเขา  ..  แหม่ หยั่งกะหนังจีน

ทำให้รู้สึกครั่นคร้ามเวลาเดินสวนกันยังไงไม่รู้

 

และแล้ววันที่เขาแสดงอิทธิฤทธิ์ก็มาถึง  ในขณะที่เรานั่งเรียนอยู่นั้นเอง  ก็ได้ยินเสียงมาจากหน้าห้อง

เป็นเสียงผู้หญิงคนนั้นกำลังว่ารุ่นพี่อยู่   อูยยย  การใช้คำพูดนั่นก็รุนแรง น้ำเสียงก็ฟังดูโกรธจัด หน้าตาถมึงทึงรวมไปถึงความดังของเสียงก็ใช่ย่อย   โอ้ยยย น่ากลัวววววชะมัด

 

ถ้าฉันขึ้นปีหน้า แล้วโดนแบบนี้มั่งล่ะ ?

โอยยย  ไม่อยากจะคิด   ถ้าเป็นเราที่โดนคำพูดที่รุนแรงอย่างนั้น ซัดใส่ด้วยน้ำเสียงและความดังแบบนั้น ?

ตาย ตายแน่ๆ

 

 

ความกลัวก่อขึ้นเงียบๆในใจ  ..  จริงๆแล้วเขาจะดุมั้ยนะ ?  เขาจะสอนดีหรือเปล่า ?  ขี้เล่นมั้ย ?  เวลาสอนเขาใจดีหรือเปล่า ?   ถ้าเรียนแล้วจะกดดันม้ัยเนี่ย ?

 

ความคิดอะไรไม่รู้สารพัดผุดขึ้นมาเต็มไปหมด  แต่จากที่ฟังมา  มีแต่คนบอกว่าเขาสอนดี  ดุนิดหน่อย  มันจะจริงมั้ยนะ ?

 

 

และด้วยความที่คุณครูประจำวิชาฝรั่งเศสตอนมอสี่ เป็นคนที่เอ่อ .. ค่อนข้างจะโก๊ะ และแปลกประหลาด สำเนียงการพูดและ ความถูกต้องในการพูด ค่อนข้างตะกุกตะกักเล็กน้อย  ตาย แล้วฉันจะเรียนรอดมั้ยเนี่ย ?

ความอยากรู้อยากเห็นและความสงสัย ทำให้อยากรู้ว่า   ถ้าครูคนนั้นพูดภาษาฝรั่งเศส จะสำเนียงยังไงนะ ?  เห็นเมอซิเออร์มาคุยกับเขาบ๊อยบ่อย เวลาคุยกับผู้หญิงคนนี้ช่างต่างจากครูมอสี่ซะจริง ..

 

เขาดูคล่องแคล่ว  ที่สำคัญ แพ้อะ..แพ้ผู้หญิงมาดแบบนี้     T________________T

มาดคุณหญิงแบบนี้  แพ้ แพ้จริงๆ

 

 

 

 [to be continued .... ]